خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دل کردی فراموشم تو یارامگر عادت چنین باشد شما را؟
۲
ز شوق نقطهٔ خالت چو پرگارچرا سرگشته می‌داری تو ما را
۳
بترس از آه زار دردمندانکه تأثیری بود بی شک دعا را
۴
طبیب من تویی رنجور عشقمبه جان و دل همی جویم دوا را
صفحهٔ ۱ از ۳