خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دوش برمفکن آن دو زلف مشکین رامکُش به تیغ جفا عاشقان مسکین را
۲
چه باشد ار به شب وصل شاد گردانیز لطف خاطر، بیچارگان غمگین را
۳
ز غبن عنبر سارا چو موم بگدازداگر تو باز گشایی دو زلف پُر چین را
۴
به رنگ و بوی چنین گر به بوستان گذریخجل کنی به چمن ارغوان و نسرین را
صفحهٔ ۱ از ۲