خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما سر نهادهایم به پایش بگو صبابا سرو ناز تا که چرا سر کشد ز ما
۲
گر عرضه میدهیم نیازی برش رواستکاو پادشاه کشور حسنست و ما گدا
۳
در موسمی که سایهٔ سروست و وقت گلاز ما جداست سرو گل اندام ما چرا
۴
دور از کنار ماست سهی سرو یار و هستزین غصّه در میان دل و دیده ماجرا
صفحهٔ ۱ از ۲