خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا که فرض شد از جان و دل دعای شمابگو چگونه بگویم دمی ثنای شما
۲
ز پادشاهی ایران زمینش ننگ آیدکسی که شد به سر کوی غمزدای شما
۳
اگرچه رای تو بر درد و غصّهٔ دل ماستبه غیر صبر چه تدبیر رای رای شما
۴
اگر رضای تو بر خون دل بود سهلستمقدمّست به خون دلم رضای شما
صفحهٔ ۱ از ۳