خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دُرد دردت تا به کی نوشیم ماسرّ عشقت تا به کی پوشیم ما
۲
دیگ سودای تو را تا پخته‌ایمزآتش عشق تو در جوشیم ما
۳
تا پیامت آورد باد صبابر سر ره جمله تن گوشیم ما
۴
گرچه چون نی زخم هر دستی خوریمدر غم هجر تو خاموشیم ما
صفحهٔ ۱ از ۳