خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشست بار فراقی چو کوه بر دل مابه وصل خویش مگر حل کنی تو مشکل ما
۲
به درد عشق رخت ای نگار سنگین دلبگو چه شد بجز از خون دیده حاصل ما
۳
غم فراق و دل ریش و سینهٔ پر دردبه غیر از این دو سه چیزی نشد مداخل ما
۴
ز آتش دل و آه سحر به مهر رختبجز درخت محبّت نروید از گل ما
صفحهٔ ۱ از ۲