خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درون دیده نشستی و دل شُدَت ماوانظر چرا نکنی دلبرا ز مهر به ما
۲
تو جانی و تن رنجور من چنین مهجورز روی لطف نگارا مشو ز تن تو جدا
۳
نظر به جانب درماندگان هجران کنکه نیست غیر وصال توشان ز هیچ دوا
۴
پری رخا به چه از چشم ما شدی پنهانبه رغم دشمنم ای دوست رو به من بنما
صفحهٔ ۱ از ۳