خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقل در عشق تو سرگردان بماندچشم جان در روی تو حیران بماند
۲
ذرهای سرگشتگی عشق توروز و شب در چرخ سرگردان بماند
۳
چون ندید اندر دو عالم محرمیآفتاب روی تو پنهان بماند
۴
هر که چوگان سر زلف تو دیدهمچو گویی در خم چوگان بماند
صفحهٔ ۱ از ۳