خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ما فکنده‌ای چو سر زلف خویش تابزین بیش آن مپیچ و سر از سوی ما متاب
۲
تا کی نهان شوی ز دو چشم دلم بگوهرگز که دید صورت خورشید در نقاب
۳
ما را ز مهر روی تو در دل حرارتیستتسکین آن نمی‌شود الّا به ماهتاب
۴
ماه رخت مدار دریغ از من ضعیفاز ذرّه کی دریغ کند مهر آفتاب
صفحهٔ ۱ از ۲