خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون غنیمت بود شب مهتابوصل ما را ز لطف خود دریاب
۲
تو به خواب خوشی بگو ز چه رویبر دو چشمم ببسته‌ای ره خواب
۳
چند نالم ز درد عشق رختچند ریزم ز دیدگان خوناب
۴
شرط نبود که در مسلمانیمن خورم خون و دیگران می ناب
صفحهٔ ۱ از ۳