خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیش از این سر ز من بی دل و بیهوش متاببی دلی را ز ره لطف و کرامت دریاب
۲
خواب در دیدهٔ بی خواب خوشم می‌آیدبه خیالی که توان دید خیال تو به خواب
۳
مردم دیدهٔ ما غرقه به آب غم تستچند گیرد غم عشقت سر مردم در آب
۴
گر شبی خیل خیال تو بود مهمانمهر دم از دیده شراب آرم و از سینه کباب
صفحهٔ ۱ از ۳