خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان اگر هست یقین درخورت ای آب حیاتای دو صد جان و جهان باد فدای کف پات
۲
دل ز ما بردی و جان نیز طلب می‌داریگر کنی میل بدین خیر چه به زین درجات
۳
گر گرفتار شب ظلمت هجران شده‌امنیست بر صبح وصال تواَم امّید نجات
۴
بیش از اینم به جفا از بر خود دور مکنکه مرا هست بسی با تو ره از چند جهات
صفحهٔ ۱ از ۳