خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در غم عشقت دل تنگم بسوختبی رخ تو دیده ز عالم بدوخت
۲
نام رخت بردم و در بوستانگل ز جفای رخ تو برفروخت
۳
دل نتواند صنما در غمتیک سر مویت به دو عالم فروخت
۴
ای که چو پروانه به شمع رختزآتش عشقت پر و بالم بسوخت
صفحهٔ ۱ از ۲