خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا مهر رخ تو دل برانگیختبس چشمهٔ خون ز دیدگان ریخت
۲
گویی ز ازل خدای بی چونبا مهر تو خاک ما برانگیخت
۳
عشق رخت ای نگار گلبویبا این دل تنگ ما برآمیخت
۴
گم گشته دلم ولی جهانیخاک در تو به دیده می‌بیخت
صفحهٔ ۱ از ۲