خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبحدم نکهت صبا برخاستمشک گویی که از خطا برخاست
۲
بوی زلفش سوی جهان آوردوز جهان بانگ مرحبا برخاست
۳
دل ما با غم رخش بنشستتا بتم از سر وفا برخاست
۴
دلم از جان گدای کوی تو شدعاقبت زار و بی نوا برخاست
صفحهٔ ۱ از ۳