خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که پیک نظر می‌دوانم از چپ و راستکه تا کجا چو تو سروی به باغ جان برخاست
۲
و یا گلی که به روی تو باشدش نسبتچگونه صحن چمن را به حسن خویش آراست
۳
بگشت گرد جهان و ندید چون رخ توگلی و نیز چو قدّ تو هیچ سرو نخاست
۴
اگر کنی گذری سوی ما نباشد عیبتو سرو جانی و دایم ترا گذر بر ماست
صفحهٔ ۱ از ۳