خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ زیباش مهتابی تمامستدو زلفش را به رخ تابی تمامست
۲
دو چشم سرخوشش مستست و مخموربه سرمستی ورا خوابی تمامست
۳
دل مسکین ما را در ره عشقبه جان تو که اسبابی تمامست
۴
بسی بابست اندر عشقبازیبه وصل تو مرا بابی تمامست
صفحهٔ ۱ از ۲