خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اوصاف جمال تو مرا ورد زبانستیاد لب جان پرور تو مونس جانست
۲
خون جگر سوخته‌ام در غم هجرانبی روی تو از دیدهٔ غمدیده روانست
۳
تسکین دل خسته ما آن رخ زیباستیاقوت لب لعل تواَم قوت روانست
۴
یک دم ز خیالم نرود قامت زیباشدر دیدهٔ ما جای چنان سرو روانست
صفحهٔ ۱ از ۳