خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این رخ دلبند تو ماه تمام منستخال سیه‌کار تو دانه و دام منست
۲
روشنی وصل تو نیست چو صبح رختزلف پریشان تو تیره چو شام منست
۳
از لب جان بخش تو هست مرا زندگیمایهٔ آب حیات گفت ز جام منست
۴
از تو جدا گشتنم گرچه به ناکام بودلعل لب شاهدان نیک به کام منست
صفحهٔ ۱ از ۲