خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سروی راست ماند قامت دوستسهی سروست؟ یا نی قامت اوست؟
۲
نه سروست و نه بالا و نه بستانبهشتست آن و طوبی بر لب جوست
۳
دلم بردی و رخ پیچیدی از ماچنین کی کرد آخر دوست با دوست
۴
خطا کردی جفا کردن به حالممکن جانا که بدعهدی نه نیکوست
صفحهٔ ۱ از ۳