خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای باد اگرت بر در جانان گذری هستبنگر که بر احوال جهانش نظری هست
۲
زنهار بگو کز من دلخسته بیندیشکاین آه جگر سوختگان را اثری هست
۳
بیمار فراقم من و از خود خبرم نیستای دوست ز بیمار فراقت خبری هست
۴
ما را به جهان جز غم تو کار دگر نیستهرچند به جان منت ای جان گذری هست
صفحهٔ ۱ از ۳