خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق را آغاز و انجامیش هستهرچه میبینی سرانجامیش هست
۲
هر زمان نقشی برآرد روزگارتا نپنداری که آرامیش هست
۳
نام نیکو ماند از ما یادگارنیک بخت آن کاو نکونامیش هست
۴
هدهد بیچاره مینالد مداماز سبا گویی که پیغامیش هست
صفحهٔ ۱ از ۲