خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقان چون به هوش باز آیندپیش معشوق در نماز آیند
۲
پیش شمع رخش چو پروانهسر ببازند و سرفراز آیند
۳
در هوایی که ذره خورشید استپر برآرند و شاه‌باز آیند
۴
بر بساطی که عشق حاکم اوستجان ببازند و پاک‌باز آیند
صفحهٔ ۱ از ۴