خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر مستی ما مردم هشیار ندانندانکار کنان شیوهٔ این کار ندانند
۲
در صومعه سجاده نشینان مجازیسوز دل آلودهٔ خمار ندانند
۳
آنان که بماندند پس پردهٔ پنداراحوال سراپردهٔ اسرار ندانند
۴
یاران که شبی فرقت یاران نکشیدنداندوه شبان من بی‌یار ندانند
صفحهٔ ۱ از ۲