خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بلبلا این چمن چه بستانیستناله می‌زن که خوش گلستانیست
۲
بر رخ چون گلش که جان آزردچون جهانش هزار دستانیست
۳
وصف نور رخش نشاید کردشمع ما زیور شبستانیست
۴
چمن از گلرخ بتم رنگیستکه به هر گوشه‌ایش دستانیست
صفحهٔ ۱ از ۲