خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر جا که همچو روی تو در بوستان گلیستفریاد و الغیاث که معشوق بلبلیست
۲
نسبت نمی‌کنم به شکر لعل دلکششخسرو ببین در او که چه شیرین شمایلیست
۳
آن کس که منع ما به غم عشق می‌کندمعلوم شد که در غم روی تو غافلیست
۴
دیوانه را به سلسله عاقل همی کنندآید به دام زلف تو هر جا که عاقلیست
صفحهٔ ۱ از ۴