خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان را باز ایام جوانیستسر سودای عیش و کامرانیست
۲
صبا بگذر شبی در کوی یارمبگویش با تواَم رازی نهانیست
۳
چو خضرم طالب سرچشمهٔ نوشلب جان بخشت آب زندگانیست
۴
مرا در روی تو حیران دو دیدهمرا با قامتت پیوند جانیست
صفحهٔ ۱ از ۳