خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم ز روی چو خورشید تو شکیبا نیستچرا که خوشتر از آن در جهان تماشا نیست
۲
تو سر و جان و جهانی و ما فتادهٔ خاکبگو به کوی که میلت چرا سوی ما نیست
۳
بیا و روز جوانی به باد غصّه مدهکه حال گردش این چرخ پیر پیدا نیست
۴
غم جهان مخور ای دل که نیست بایستممراد هیچ کس اندر جهان مهیا نیست
صفحهٔ ۱ از ۲