خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنها که در حقیقت اسرار می‌روندسرگشته همچو نقطهٔ پرگار می‌روند
۲
هم در کنار عرش سرافراز می‌شوندهم در میان بحر نگونسار می‌روند
۳
هم در سلوک گام به تدریج می‌نهندهم در طریق عشق به هنجار می‌روند
۴
راهی که آفتاب به صد قرن آن برفتایشان به حکم وقت به یکبار می‌روند
صفحهٔ ۱ از ۴