خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را ز درد عشق تو یک دم قرار نیستآخر چرا تو را غم این بی قرار نیست
۲
بسیار غم که هست به جانم ز درد عشقلیکن بتر ز شدّت هجران یار نیست
۳
هرچند سر به سر همه عالم پر از غمستما را به غیر بار فراق نگار نیست
۴
عمریست تا که وعدهٔ وصلم همی دهیآخر بیا که هیچ بتر ز انتظار نیست
صفحهٔ ۱ از ۲