خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کدام دل که به داغ فراق بریان نیستکدام دیدهٔ جان بی رخ تو گریان نیست
۲
به جان رسید مرا دل ز روز درد فراقشب فراق مرا گوییا که پایان نیست
۳
اگر تو تلخ بگویی ورم برنجانیبه جان تو که مرا تلخ تر ز هجران نیست
۴
اگرچه گشته بعیدم ز روی چون ماهتکدام جان که به عید رخ تو قربان نیست
صفحهٔ ۱ از ۲