خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا فراق رخ آن نگار ممکن نیستوصال آن بت سیمین عذار ممکن نیست
۲
چه حالتیست ندانم میان ورطهٔ عشقشدم غریق و شدن برکنار ممکن نیست
۳
ببرد آب رخ آن نگار و در غم اومیان آتش هجران قرار ممکن نیست
۴
به بوستان وصالش بسی امیدم بودکنونم از گل آن وصل خار ممکن نیست
صفحهٔ ۱ از ۲