خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که بی تو مرا هیچ زندگانی نیستبه هجر لذّت عمری چنانچه دانی نیست
۲
مدار ماهِ رخ از من دریغ در شب تارکه بی حضور تواَم هیچ زندگانی نیست
۳
مرا به روز غمت رنگ زعفرانی هستبه روی دل بجز از اشک ارغوانی نیست
۴
چو چشم دوست شدم ناتوان به غورم رسچرا که هیچ عجبتر ز ناتوانی نیست
صفحهٔ ۱ از ۳