خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا جز درگه لطف تو می‌دانی پناهی نیستاگرچه بر من مسکین محزونت نگاهی نیست
۲
ز دیده خون همی بارم ز شوق روی آن دلبربه غیر از مردم دیده در این عالم گواهی نیست
۳
چو حلقه بر درم دایم ز هرکس سرزنش دیدهچه چاره چون مرا در خلوت وصل تو راهی نیست
۴
به خاک کویت ای دلبر ز جانم معتکف دایمچرا آخر تو را روزی به سوی ما نگاهی نیست
صفحهٔ ۱ از ۲