خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا چه چاره که یارم ز دست خواهد رفتقدی چو سرو و چنارم ز دست خواهد رفت
۲
بسی به پای هوس گشتم و ندیده رخشیقین شدم که نگارم ز دست خواهد رفت
۳
بدون گل ز سرابوستان جان باریبتر که بلبل زارم ز دست خواهد رفت
۴
تو شاه بازی و صیدت به خیل می‌افتدمن ضعیف نگارم ز دست خواهد رفت
صفحهٔ ۱ از ۲