خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بوی گلم دماغ بگرفتزان روی دلم به باغ بگرفت
۲
خشکست دماغ من ز سودابی یار ز باغ و راغ بگرفت
۳
در ظلمت هجرتم گرفتاروصل تو شبی چراغ بگرفت
۴
عشق تو چو بر دلم فزون شدحسن تو چنین به داغ بگرفت
صفحهٔ ۱ از ۲