خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناامیدم مکن ز درگاهتکه چو من نیست بندهٔ راهت
۲
جان فدای رخ تو خواهم کردگر به خون منست دلخواهت
۳
بر لب آمد ز روز هجرم جانوز شب غم فزای تن کاهت
۴
اعجمی عشق او ز غیب رسیدورنه ای دل نبود آگاهت
صفحهٔ ۱ از ۲