خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به رویت اشتیاقم بی نهایتبود گر سویم اندازی عنایت
۲
جفا کردی بسی بر من نگارانپیچیدم سر از مهر و وفایت
۳
که جان من ز هجران بر لب آمدبگو جانا اگر اینست رایت
۴
تو سلطان جهانداری خدا رانظر کن یک زمان سوی گدایت
صفحهٔ ۱ از ۳