خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا با ما چنینی بی عنایتمکن جوری به جانم بی نهایت
۲
ز حد بگذشت جانا جور بر منجفا را نیز باشد حد و غایت
۳
گناهی جز وفاداری ندارمستان از من بدین معنی جفایت
۴
تویی شاه جهان از روی رحمتنظر فرما خدا را بر گدایت
صفحهٔ ۱ از ۲