خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا به کار من ای جان وفا نکردی هیچبه حال خسته دلان جز جفا نکردی هیچ
۲
چرا ز لعل لب آبدار خود کاممشبی ز روی ارادت روا نکردی هیچ
۳
طبیب درد منی راست گو که از چه سببز روز وصل دلم را دوا نکردی هیچ
۴
به لطف با همه کس در میان و بس شادانبه بخت ما بجز از ماجرا نکردی هیچ
صفحهٔ ۱ از ۲