خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبت به صبح سعادت همیشه مقرون باددو چشم دشمن جاهت همیشه پُر خون باد
۲
هرآنکه شاد نباشد به بخت فیروزتدلش ز جور و جفای زمانه محزون باد
۳
هرآنکه راست نخواهد قد الف‌وارتهمیشه شست امیدش خمیده چون نون باد
۴
جفای دهر که کم باد از دلم یارببقای عمر تو از هرچه هست افزون باد
صفحهٔ ۱ از ۲