خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبت بی من خسته دل خوش مباددلم همچو زلفت مشوّش مباد
۲
ز خون دو چشم و ز سوز جگرچو من کس در آب و در آتش مباد
۳
ز بالای آن قامت همچو سروچو من مستمندی بلاکش مباد
۴
به غیر از شراب لب لعل توکس از دوستان تو سرخوش مباد
صفحهٔ ۱ از ۲