خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگردانی به وصلم یک زمان شادنیاری از من مسکین دمی یاد
۲
اگرچه بنده‌ایم و تو خداوندمکن زین بیشتر بر بنده بیداد
۳
به تاریکی هجرم عمر بگذشتز وصل تو نگشتم هیچ دلشاد
۴
بیندیش ای صنم زان دم که دانیبر دادارم از تو گر کنم داد
صفحهٔ ۱ از ۳