خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگو کجا برم از دست هجر تو فریادکه کند خانه صبرم ز بیخ و از بنیاد
۲
فغان و داد که پیچید دست طاقت منبه جان رسید دل خستهٔ من از بیداد
۳
نه در زمانه وفا و نه بر سپهر امیدفلک جفای تو تا کی کشم که شرمت باد
۴
کسی که یک نفس از یاد تو نیاسایدروا بود که تو او را گذاشتی از یاد
صفحهٔ ۱ از ۲