خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو نظر کن که بت من چه جمالی داردبر لب چشمه حیوان خط و خالی دارد
۲
مه و خورشید به هم کس نتواند دیدنتو ببین بر سر خورشید هلالی دارد
۳
هست خوبان جهان را همه حسن و خط و خالدل من با سر زلفین تو حالی دارد
۴
در شکنج سر زلف تو وطن ساخت دلموز فروغ مه و خورشید ملالی دارد
صفحهٔ ۱ از ۳