خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهر رویش نه چنانم نگران می‌دارددایمم خون دل از دیده روان می‌دارد
۲
اینچنین کشتهٔ شمشیر فراقش که منمکه امیدی به من خسته روان می‌دارد
۳
چون پری کز نظر خلق نهان باشد یارخویشتن را ز من خسته نهان می‌دارد
۴
راست گویم قد و بالای جهان‌آرایشچه تعلّق به قد سرو روان می‌دارد
صفحهٔ ۱ از ۳