خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برگشت نگار و دل ز ما بردما را به غم فراق بسپرد
۲
آن دل که ز ما ستد به دستانبستد ز من آن بگو کجا برد
۳
برگشت ز ما و خسته جانماز تیغ فراق خود بیازرد
۴
از دست فراق او دل منخون جگر از دو دیده بفشرد
صفحهٔ ۱ از ۳