خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دلم بود که دلدار وفا خواهد کردکامم از لعل لب خویش روا خواهد کرد
۲
بر دلم درد بسی بود ز ایام فراقدرد ما را مگر از لطف دوا خواهد کرد
۳
کی گمان برد دل خسته سرگردانمکه بت سرکش ما باز جفا خواهد کرد
۴
چون کسی نیست که پیش تو بگوید حالممحرم راز دلم باد صبا خواهد کرد
صفحهٔ ۱ از ۳