خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طبیب درد دلم را دوا نخواهد کردامید ما ز لب خود روا نخواهد کرد
۲
بسی امید مرا داد بر وفا چه کنمعجب گر آن بت سرکش جفا نخواهد کرد
۳
چنین که من اثر وصل او همی بینمبه قول خویش همانا وفا نخواهد کرد
۴
گرفت دامن وصلش به صد امید دلمیقین که دست طلب زو رها نخواهد کرد
صفحهٔ ۱ از ۲