خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا غم عشق تو فراموش توان کردغیر از غم عشق تو در آغوش توان کرد
۲
گر تو صد از این جور کنی بر من مسکینای جان به ستم عهد فراموش توان کرد
۳
گرچه سخنم یاد نگیری به حقیقتدرّیست گرانمایه که در گوش توان کرد
۴
ار زهر هلاهل دهدم عشق به یک دمای دوست به یاد لب تو نوش توان کرد
صفحهٔ ۱ از ۲